Işığı Yanan Evler
 

Prof. Dr. Saffet Solak'ın

bir hâtırası

Değerlerinize dikkat edin

karakterinize dönüşür…

Karakterinize dikkat edin

Kaderinize dönüşür…



"Tıp fakültesini yeni bitirmiş,

pratisyen hekim olarak ilk görev yaptığım yere,

Konya'ya bağlı bir beldenin sağlık ocağına gitmiştim.

Gençtim, bekârdım.

Küçük bir beldeydi gittiğim yer.

İlk gece bir eve misafir olmuştum.

Tren istasyonunun hemen yanında bir evdi.




Akşam yemeğinden sonra çaylarımız gelmiş,

sohbetler edilmişti.

Üzerimde yol yorgunluğu,

geldiğim yeni yerin yabancılığı vardı.


Saatler ilerliyor, ağır bir uyku beni içine çekiyordu.

Ev sahibine bir şey de diyemiyordum.



Bir müddet daha geçti;

yine bir hareket yoktu.

Evin büyüğü olan Hacıanneye sıkılarak:

"Anneciğim, sizin buralarda kaçta yatılıyor?" dedim.

Hacıanne:
"Evlâdım treni bekliyoruz.

Az sonra tren gelecek, onu bekliyoruz" dedi.




Hacıanne:
"Hayır evlâdım, beklediğimiz trende bir tanıdığımız yok.

Ancak burası uzak bir yer.

Trenden buraların yabancısı birileri inebilir.

Bu saatte, yakınlarda, ışığı yanan bir ev bulmazsa,

sokakta kalır.

Buraların yabancısı biri geldiğinde,

"ışığı yanan bir ev“

bulsun diye bekliyoruz."

Merak ettim,

tekrar sordum:
"Trenden sizin bir yakınınız mı inecek ?"



Konya Ovası'nda, ya da

bir başka yerinde Türkiye'nin,

trenden inen yabancılar için

"Işığı yanan evler“

yerinde hâlâ duruyor mudur?



Yabancılar, yorgun bedenlerini yün yataklarda dinlendirmeye devam ediyorlar mı?

Aç bir köpeğin önüne bir kap yemek bırakan kadınlar yaşıyorlar mı?

Kuşlara yuva yapan mimarlar sahi şimdi neredeler?








Bu güzel insanlar, atlarına binip gitmişler.

Bizler,

atlarına binip giden güzel insanlara sahip

bir medeniyetin yetimleriyiz.

Çekip gidenlerin doldurulmamış boşluklarında savrulup duran yoksullarız.





Şâir öyle diyordu:
"Güzel insanlar, güzel atlara binip gittiler."

Şimdi bu güzel insanlar, neden ve nasıl atlarına binip gittiler?

Onları ne yıldırdı da bir daha dönmemek üzere, sessiz sedasız gittiler?

Ey güzel yurdumun güzel insanları!

Neredesiniz?

--->: Işığı Yanan Evler
 

Çok güzel bir anektod,hızla bu türden hasletlerimizi kaybediyoruz. Bir birimize olan güvenimiz,Allah için yardım etme,sevme duygusunu yitiriyoruz. Paylaşım için teşekkürler,bu türlü paylaşımlara ihtiyacımız var ve tabii bu gibi yazılara ilgi duyulmasına da ihtiyaç var.

--->: Işığı Yanan Evler
 

[B][COLOR="DeepSkyBlue"]Fertelliyim bu payllaşım ıçın teşekürler ben


hepsnini oKuyamadim ama yinede ellerine sağlık!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!![/COLOR][/B]

-->: Işığı Yanan Evler
 

[B]Çok güzel paylaşım... Şimdi evin bereketi olan misafirden kaçar oldu insanımız... Bayramlarda bile evi kilitleyip şehir dışına kaçar oldular... Bizler özümüzü yitiripde Batılılaşıyoruz ya daha çok ilerleriz(!)....[/B]