Mutluluk, vermekle yasanir
Gercek ihtiyac olanla gereksiz olan ayrildigi zaman sorunun buyuk olcude cozulecektir. Hayatin nimetlerine tuketilecek bir mal olarak bakanin kurtulusu yoktur. Her sey tek tek pazarlanir. Mutluluk, bir koltuk takiminda denir. Yaninda araba verilir. Cep telefonunu degistirirseniz daha mutlu olacaginiz soylenir. Her gun, her alanda etrafinizdan bombardiman edilen mesajlar maddi bir seylere sahip olmayi telkin eder. Oysa, esya biriktirerek mutlulugu yakalayan yoktur. Insanin, bulundugu konuma, isine gore ihtiyaclarinin degisecegi bir gercek. Vali ile iscinin hayat seviyesi bir olmayacaktir. Biri icin ihtiyac olan sey digeri icin olmayabilir. Ancak burada onemli olan 'bu kadar yeter' diyebilmektir. Ihtiyacini tespit eden kisi elinde fazla olani vermeye baslar. Vermeye basladiginiz anda hayati da yasamaya baslamis sayilirsiniz. Cunku insanin icindeki guzellikler vermekle olgunlasir. Mutlulugu da vermekle yasanabilir.
Kendimizle, yakinimizdaki insanlarla, yasadigimiz doga ile barisik yasamak, verilen nimetlerden ihtiyacimiz kadarini kullanip kalanini daha muhtac olana vermek, dunyanin gelip gecilecek bir yer oldugunu fark edip fazla baglanmamak, sade bir hayatin olculeridir.
[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]