Alıntı:
abircan Nickli Üyeden Al?nt?
ortaokulda yazdığım ev ödevlerini ve biçimini hatırlattı,
resimlerimi abim yapar, el işini babam yapar bende aferim alırdım
sanada afferim razze bu yaşata bu aklı bu azim, tam abla ve abilerine benzemişsin
kendin ol lütfen, bu yaşta ikiyüzlülüğü bırak, kendin ol mutlu ol
|
Siz böyle yazınca benimde ortaokul yıllarında bir anım aklıma geldi.
Türkçe dersi,ve öğretmenimiz,"arkadaşlık" konulu ödev vererek evde bir kompozisyon yazmamızı söyledi.
Ne yazayım ne edeyim derken.İmdadıma ağabeyim yetişti.Onun edebiyat yönü harikaydı. Bana bir güzel yazı yazdı.Bende onu aynen defterime yazıp okula götürdüm.Öğretmenimiz okutmaya başladı ve sıra bana geldi tabiki okudum,herkes sessizlik içinde dinliyor,arada öğretmenin yüzüne bakıyorum bıyıkaltı bir gülme sezinliyorum.
Neyse okudum bitti yazım, Öğretmenimiz hafiften sırıtarak "Bu kurt bizim kurta benziyor ama, postu bizim kurta benzemiyor" tabiki anlamıştı bende tabiki bir mahçubiyetlik oluştu.
O zaman şunu anladımki aslı ve özü bize ait olmayan şeylerleri bizimmiş gibi göstermek kendini kandırmaktan başka birşey değilmiş.