Sivas manileri
Bahçelerde mor erik
Dallarını eğerik
Bize Sivaslı derler
Güzelini seçerik
Ördekliyim kızlıyım
Kadimi Sivaslıyım
Sivas’tan bir yar sevdim
Onun için nazlıyım
Ekin ekilen yere
Sapı dökülen yere
Can kurban canım kurban
Sivas denilen yere
Elim elimde değil
Şalım belimde değil
Ben Sivas’tan gitmezdim
Ferman elimde değil
Sallan konağım sallan
Dibinde pullu yorgan
Sivas’tan yar alırsam
Keserim çifte kurban
Sivas’ta dut ağacı
Çift gezer iki bacı
Büyüğü ne ise de
Küçüğü can ilacı
Sivas’ın altı çimdir
Aç kapıyı o kimdir
Zaten ben yaralıyım
Belki gelen hekimdir
.
.
.
__________________
Günestir düşen turuncusunda, menekşeler sunarım gece
Artık hiç dönülmeyecek yerdeki o Sevgili'ye
|