[ayparcam]

Yazili bir fotograf gibi bu siir

Malesef, malesef cok icler acisi bir durum hakikaten...

Baskasi yapsa, etse, bu derecede etkilemez...

Ama 'Muslumanim' diyen bu kisi(ler) en derin yaralari açiyor...

Zaten guzelim dinimize, Islam'imiza en buyuk ve yikici darbeyi bu 'Muslumanlar' indiriyor...


Bunlari yazar iken, bir hadiseyi animsiyoruz...

Bir ilim meclisine bir delikanlı hergün gelir ve seyhinden ilim tahsil istegini dile getirirdi.

Fakat derslere devam ettigi halde hiç bir adım katetmemişti.

Seyhi buna çok üzülüyordu nihayetinde o genç bir gün yine geldi.

Ve yine ilim tahsilinde bulunmak istedi seyh ona su cevabı vermisti...

''EVLADIM HER GÜN BANA GELECEGİNE BİR GÜN DE KENDİNE GEL''


Aynen bizler gibi, bizler kendimizde degiliz.

Bu sebep ile hiç bir adim kat edemiyoruz.

Kendimize hayrimiz dokunmuyor ise, baskasina ne kadar dokunsun...?


Bugun ki musluman cok hasta... Manevi kanseri var...

Bu Manevi kanserin tedavisi var... recetesi var... Antibiyotigi var...

Kur'an-i kerim ve Sunnet-i seniyye insa Allah.

Tedaviye harfiyen uyulmaz ise, bu antibiyotikler alinmaz ise, iyilesilmez...


Ama ne olursa olsun, pes etmek yok! bikmak yok! usanmak yok!

Bu yola ve bu davaya canla basla devam!!! Herseye ragmen...