[seva]

Köyümüzün halkı gelenek göreneklerine bağlı,büyüklerin küçükleri sevdiği,küçüklerin büykleri saydığı bunu şimdiki içi boşaltılmış anlamında kullanmıyorum.Gerçek anlamda sevgi,saygı,köylüsünün konu komşusunun çocuğunu kendi çocuğu gibi gören,düğününde aynı coşkuyu yaşayan,cenazesinde aynı elemi,kederi duyan bir birinin malına,arına namusuna kem gözle bakmayan elinden gelen yardımı kimsenin kimseden esirgemediği güzel insanlar topluluğu idi.Düğünler cuma akşamları bayrak kaldırarak dua ile başlar,pazar günü öğleden sonra düğün yemeğiyle biter.köy halkı dışarıdan glen misafirleri üç gün boyunca konuk eder ikramda ve saygıda kusur etmemeye azami gayret gösterirler.Cenaze lerdede aynı ihtimamı en hüzünlü şekliyle gösterirler.Bayramlar deseniz bşlı başına bir seromoni gelinler kızlar bayram temizliği telaşı içinde evlerini gelin gibi bezerlerdi.Kimin kapısı daha beyaz olacak diye rekabete girerler sonuçta kar topu gibi bembeyaz evler çıkardı ortaya,çocuklar tüm köyü ev ev dolaşır el öper şeker toplar,büyüklerde kendilerden büyklerin bayramını kutlayarak dolaşırdı.Koç aşısı,koç koyurma töreni,koç çöreği,kış yarısı çöreği,koyun yüz çöreği ritüelleri önem arz ederdi.Kışları gençler,orta yaşlılar ARA GETTİ,ÇELİK,MILLARA,ÇATAL KAVAK,BUĞBUĞ,GEVUR KALESİ gibi oyunlar oynardı