Cevap: BiR DeMeT SiiR
sahipsiz sürüklenişine bırakırken, hüznüm ardından ağlıyordu.Alışkanlığı ndan vazgeçen bir tiryaki gibi sıkıp yumruklarımı,arkama dönüp bakmadan gidiyorum.
Sahibi olmadığım ama üzerime zorla giydirilen bir beden büyük bütün kaçışları ihtiyacı olanlara bırakacaktım,vicdanım el vermedi.Usulca soyundum ve sahiplerine geri verilmek üzere bir kenara bıraktım hepsini, gidiyorum.Umudum küçük bir kız çocuğu,el sallayarak çağırıyor beni uzaklardan.
Israr etmeyeceksin kalmam için ama hani olur ya,yine de etme.
Yapamadığım tek şeydi baharda kardelen yetiştirmek.
Sen onu istedin,mahcup oldu yüreğim,gidiyorum..
Yeni değil bu yalnızlık...
|