[Kardelencicegi]

Güneş Batarken Bizler Gideriz


Güneşi seyretti gözlerim.
Öylece daldım ufkuna,
O kırmızımsı,siyahımsı gidiyordu
sanki,bir yolcu gibi gidiyordu
Elveda demeden gidiordu.
Gözlerim ufka daldı.gökyüzüne
Ne de çok severdim o mavimsi gökyüzünü
Şİmdil batışı sardı bütün vücudumu
Bir düşünce tutturdum aklım
Bir gün ,Bir gün belki seni batarken
Görebilmek ama;seni doğarken görememek var
İyice baktı gözlerim sen giderken.
Belki dedim birdaha görememek var.
Gidişini görememek var
Giden yolcu gibi gitti;gitti battı
Güneşi tutamamak,gidişini durduramamak
Giden yolcuya belki elveda diyebilmek sesizce
Dur diyememk
Belki bir insana denirde.Kal .............
O fazgeçilmez gururumuzu yenip.Herşeye rağmen dur!gitme!
diyebilmek,buda zor ,kal demek zor
Ama güneş batı gitti.Ona kal!desekte boş
Kalmaz,Bir gün bizim gitmemizi durduramayacağı gibi
Giden yolcu ama dönüşü yok gidicek..
O zaman asıl olan giden yolcuyu değil bizim bizlerrin
Gideceği yeri düşünebilmek,
O zaman asıl olan buydu...