YanLızLıGıMın İsYaNı
Yine odamdasın göz yaslarım gibi yanımdasın
istemeden asıkmı oldum ben sana yalnızlıgım
kimse yok senden baska hayatımda yalnızlıgım anlayamazsın
sen benim asık oldugum bitmeyen yalnızlıgımsın
Rüzgar gelmedi bu gün pencereme o da Yok
Güneşte dogmadı bugün hayatım oda yok
bir oda dolusu dert ve keder var herşeyden çok
Yanımda yalnızllıgımdan baska kimsem yok
Mutluluk neydi sanki daha önce yaşamıştım
Güzel Bir duyguydu bir anda anlamıştım
Şimdi oda yok yanımda acılara nasıl alışırım
Kendi kendime kücücük dünyamda Savasırım
Sırtıma yedikçe hançerleri dost dillerinden
söküp atarım sevgiyi kalbimin derinliklerinden
Acıtsalar da canımı unutulmaz sandıklarım
Kalbimin Bir kösesinde belki anıları saklarım ...
|