[HaZaN]

Canım Yanıyor

Her nereye baksam acı heber,
Köşe, bucak her yere kaplamış gerçekler.
Bilirmisni ne kadar acıdır şu yaşanan günler,
Sanki etrafımızı sarmış gizli tuzaklar.

İçimdeki sırlar adeta beynimi yiyor,
Dolu dolu kelimeler boğazımdı düğümleniyor.
Anlatılması mümkünmüdür içim kan ağlıyor,
İnsanlık namına eser kalmamış bize noluyor.

Alperenler diz çökmüş senin yolunu bekler,
Geride kalanlar hep acı düşlerle off çeker.
Hayat bir dal kırığı gibidir, kanadı kırık kuşa benzer,
Bilirmisin yetim kalmış çocukları daha ne kadar özler.

İnsanlıktan yana olanlara karşı kötü düşünmeyen,
Onur li özgüvenin yanlış olduğunu asla düşünmeyen.
Olan veya olacak olaylar karşısında hüzünlenen,
Cesur davranış ve çıkan engellere boyun eğmeyen.

Bu kadar çok mu sevilirdi bir insan,
Dağladın yürekleri çekip giderken.
Varmıydı acep senini kadar çile çeken,
Yürekten kutluyor bu vatan seni BAŞKAN

Tam zamanıydı çekip gitmenin,
Sandık başında bekler seni dostların.
Çaresizlik içinde kalmış senin evlatların,
Kırdın kanatların; üşüttün bütün insanları.

Büyük küçük demeden hep yolunu bekledi,
Hayaller kurdu Kahramanmaraştan gelecek heberi bekledi.
Kara haber tez duyulurdu ama bizim başkanın haberi geç kaldı.
Anlatılanlardan da daha çok üşüdük ama içimzdeki ateş hala sönmedi.