[bahar5834]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]


İşten geldim, eve girdim.

Dışarısı çok soğuk, ev daha soğuk bu gece.

Üşüyorum diye bir parantez açtım kendime… (...ve ısınayım diye seni aldım içine…)



Her şeye yakın, ama herkesten uzak bir parantez bu işte… (…herkese yakın, ama her şeyden uzak bir paranteziz biz senle, bilmiyorum deme...)

Aklında, ruhunda ve bedeninde taşıdığın ne varsa, hepsi köşeli parantezler bence... […kurtar bizi o parantezlerden… (...biz çırçıplak bir paranteziz çünkü senle, köşesiz ve kendi halinde...)

Ellerin ve kolların iki yana açılan bir parantez ise, al ve çek beni içine, aç ve al, koynunda tut bütün gece... (…ve kapa parantezi üstüme...)



Ne demiştin, dün gibi hatırlıyorum: Başkaları gibi rol yapmıyorum, oynamıyorum, başkaları gibi duygularımı saklamıyorum… (Daha o dakika ben, bu ikiyüzlü dünyanın orta yerine ikimiz için bir parantez açmıştım… (...ve parantezi sen kaparsın sanmıştım...

(Ve sonsuza dek o parantezin kapalı kalacağına inanmıştım, ama yanılmıştım…

(O parantezin hep açık kalacağını ve hiç kapanmayacağını sanmıştım...

(Ve sen bir yere gitmeyesin, hep benimle kalasın diye parantezi üstümüze ben kapamıştım…)

(...ama köşeli parantezin içinde kaldığımızı unutmuştum...)...]