18.06.2009, 22:39
|
#227
|
|
Navigator
Kardelencicegi Şuan
Üyelik Tarihi: 27.10.2008
Yaş: 59
Mesajlar: 48.623
|
Cevap: Haftanın Duası..
Bismi Hû..
Hayat!..
Zaman!..
Sevgili!..
Sükür!..
Ölüm!..
Sonsuzluk!..
Ya RABBI!..
"Hayat”a getiren SENSIN..Topraktan bedene, nurundan nur üfleyen SEN nurunun üstüne ruh giydiren, ruha can veren... Cana can katan, yüregi, koyan ruha... SENSIN Ya RABBI!..
"Zaman” veren bize... Bedendeki ruha, ruhtan öte bir sey katan, akil veren, SENSIN... O akli “zaman”la birlestirip yüregimin kapilaiına acan... Yüregimin ihtiyaci olan “zaman”i veren SENSIN Ya ALLAH’im!..
“Sevgim”i, “sevgin”i veren bu ruha... Evrendeki belki de en güzel, en harika duyguyu nasip edensin SEN... Yüregime SENIN “sevgi”ni, Rasûlullah’imin “sevgi”sini kaziyan SEN... Hamdim SANA, tövbem SANA, “sevgi”m SANA Ya RABBIM!..
“Sükür” Ya RABBIm!.. Verdigin nimete sükürler olsun.. Beni ben olarak yarattıgın için, hayata farkiı bir bakis acisiyla bakabilmem icin benden bir seyler aldigin icin ve onlarin yerine muhtesem güzellikler verdigin icin sükrüm SANA... Eksigimi, “fazla”siyla, “fazla”mla tamamladıgım icin saygim SANA...
Hayranligim SANA... Cennetle cehennemi ayirt edebilecegim akli, zekayi, hayati; o eksiksiz, belki de, en çok sükrettigim nimetlerimi –gözlerimi, yüregimi- verdigin icin hamdim SANA... Gözlerimin, yüregimin dilini olusturdugun ve o dili bana nasip ettigin icin sükürler az kalir SANA...
Hamd olsun, Ya RABBi!..
“Ölüm”... Son ve yeni bir baslangic...
Baslangiclarin en özeli belki de, son gibi görünen; ama yeni bir hayatin, sonsuzlugun baslangici olan son...
Son ama baslangic... Cehennemi yasama korkusu, cenneti görme heyecani... Heyecanlar, korkular, acilar, sevincler... Faniligin sonu, ebediyetin baslangiciı... “Ölüm”... Diger yarimin RABB’e teslim oldugu an...
“Sonsuzluk”...
“Son”a “suz” ve “luk” eki getirebilmek, “son”u olumsuz kilmak ve belki de en olumlu olumsuza ulasma... Ruhun, bedenden ayrilmasi, ebediyete dogru yol almasi...
Hayati baslatan da SENSIN, sona erdine de SEN.
Ruha can veren de sen, sonsuzlugu üfleyen de SEN...
SENSIN ölüm ile sonsuzluk arasinda incecik bir cizgi olusturan, SENSIN o cizgide bizleri hesap gününe davet eden... SENSIN bu “son”a son verecek olan ve SENSIN bana o sonsuzlugu, ebediyeti gösterecek olan...
Hayatim..
Zamanim..
Sevgim..
Sükrüm..
Ölümüm..
Sonsuzlugum SANAdir ALLAHim!..
Kendine, rahmetine layik gör beni RABBim!..
[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
__________________
|
|
|