[Feyzullah]

KİME KÜSEYİM

Şu deli gönlümü yad avcı vurdu,
Kime darılayım, kime küseyim?
Yüreğimin kuşu çırpınıp durdu,
Kime darılayım, kime küseyim?

Hicran yaylasında yâri özlerim,
Göçer uzaklara gider gözlerim.
Dertliler deminde saki sözlerim,
Kime darılayım, kime küseyim?

İkbal çiçeğimi kuruttu ayaz,
Hiç kara günlerim olmadı beyaz.
Hangi erenlere eyleyim niyaz;
Kime darılayım, kime küseyim?

Dağlar yeşillenip dönmez yazlara,
Matemin karası vurur sazlara.
Acılar karıştı gelip hazlara,
Kime darılayım, kime küseyim?

Bir güzel sevdası gönlümü aldı,
Özlemim içimde gömülü kaldı.
Ne haber gönderdi ne selâm saldı,
Kime darılayım, kime küseyim?

Sevdiğim dertleri boydan aşırır,
Gamı şelek eyler sırttan taşırır.
Yitirmiş gönlünü beni şaşırır,
Kime darılayım, kime küseyim?

Dertli, dertli öter seherde ferik,
Arar da bulamaz kendine şerik.
Feyzi'yim dünyaya geldim teberik,
Kime darılayım, kime küseyim?

GÖNLÜMÜN KUŞU

Yine havalandı gönlümün kuşu,
Geri yuvasına döner mi bilmem.
Gönül bu dinlemez düzü yokuşu,
Başka bir gönüle tüner mi bilmem.

Sormayın erenler bana adını,
Huri melektendir gönlün kadını.
Ben ki alamadım baldan tadını,
Sevda marifet mi hüner mi bilmem.

Gönül kuşu arar bir kavli karar,
Bulursa yarayı mihriban sarar.
Şahin pençesinden görmeden zarar,
Varıp kapısına iner mi bilmem.

Feyzi'yim habersiz haftadan aydan,
Uzaklaşır oldu kemane yaydan.
Gönüller treni çıkınca raydan,
Yandı da yüreğim söner mi bilmem.