[Salim58]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]


Cenab-ı Hakk'ın sevgililerinden bir zat Hacc'a niyet ediyor.Küçükde bir çocuğu var.Hazırlıkları görünce:"baba "diyor."Nereye gidiyorsun?"
Babası"Allah'ın evine,Beytullah'a gidiyorum."
Çocuk çok ısrar ediyor:"Benide götür"diye yalvarıyor.
"Yavrum sen daha küçüksün,büyüyünce götürürüm."demişse bile para etmiyor,götürmeye mecbur kalıyor.

Yola çıkıyorlar.Çocuk yolda:"Ev bomboş olmaz ya,ben Allah'ıma gidiyorum."diye mütemadiyen düşünüyor,o niyetle yola çıkıyor.Babasının kastı ise Allah'ın evine gitmek.Aradaki fark çok büyük.

Nihayet Hicaz'a geliyorlar.Çocuk harem-i şerife girer girmez parmağını havaya kaldırıyor ve:"ALLAH" deyip orada yığılıp kalıyor.Babası bakıyor ki,çocuk ruhunu teslim etmiş.Herkes şaşırıyor.

O zaman o zata şöyle bir hitap geliyor:
"Sen beyt'imi ziyaret etmeye geldin,Beyt'ime ulaştın.O ise bana geliyordu,beni gördü ve göçtü."


"O erler ki;gönül fezasındalar,

Toprakta sürünme ezasındalar.

Ne cennet tasası ve ne cehennem;

Sadece Allah'ın rızasındalar..

(N.F.K.)