Sus diyor Gönlüm...
[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
Güçsüz dermansız kalıyorum. İçimdeki fırtına dinmek bilmiyor. Kelebeklerim ölüyor sanki birer birer… Çığlık çığlık haykırsam diyorum,
döksem içimi…
“SUS” diyor gönül…
Gözyaşıma karışıyor yağmur. Mis kokan toprak yerine artık hüzün kokusu bürüdü ortalığı…Sevgililer yürüyor önümde. Kıskanmam desem YALAN! Bağırıp çağırmak istiyorum neden benim sevdiğim yanımda değil? Neden adımlarım yapayalnız?
Nedennn?
Söyleyemiyorum…
“SUS” diyor gönül…
Dostlar gelip geçiyor benden. Sıralamak istiyorum soruları ardı sıra. Beni gerçekten seviyor musun? Acı günümde de yanımda olurmusun? Karanlığıma güneş, umutsuzluğuma umut olur musun?Beni sever misin? Gerçekten sevebilir misin? Olmuyor düğümleniyor dilim…
“SUS” diyor gönül…
Dünya…
Yalan dünya…
Genç yaşıma aldırmadan ne kadarda yorgun düşürdün ruhumu. Ah yalan dünya bıraksana beni, tutmasana karanlık kuytularında…
İçim “ÇIĞLIK” dışım “SUSKUN”
“SUS” diyor gönül yine…
Selâm ve Duâ ile..
__________________
Asil İnsan İdare Eder, Aciz İnsan Şikayet Eder, Basit İnsan İftira Eder, Dürüst İnsan Sabreder...
|