[altuntas58]

Çoban Ve Elma Ağacı Hikayesi

Yaşlı çoban sürüsünü otlatmak için
yaylaya çıktığında, tepeye yakın bir elma
ağacının altında dinlenir ve eğer
mevsimiyse, onunla konuşarak; "Hadi
bakalım evlâdım, bu ihtiyarın elmasını ver
artık!" der ve en güzelinden, en
olgunundan, Allahü teâlânın izniyle bir
elma düşerdi Yaşlı adam onu küçük bir
tas yoğurtla birlikte ekmeğine katık
ettikten sonra, babasından kalan Kurân-ı
kerîmini okumaya koyulurdu Çoban, bu
ağacı 20 yıl kadar önce diktiğinde sık sık
sular, bunun için de abdest suyundan
geriye kalanı kullanırdı Elma ağacı kısa
zamanda serpilip, meyve vermeye
başlamıştı O zamanlar genç olduğundan
uzandı mı, elmayı şıp diye koparırdı
Fakat aradan geçen bunca yıl içinde, beli
bükülüp boyu kısalmış, ağacınki ise
büyüyüp yükselmişti



Yaşlı adam, ağacın altında dinlenip
namazını kıldığı bir gün, yemek yapmak
için yine elmasını istedi Ancak nedense
birşey düşmemişti Sonra bir daha, bir
daha tekrarladı isteğini Bir türlü
gelmiyordu Gözyaşları, beyaz sakalını
ıslatırken, yavrusu ilk defa reddediyordu
kendisini Çobanın güçsüz bacakları da
vücudunu taşıyamaz olmuştu artık
Hayvanlarını usulca toplayıp yayla evine
doğru yöneldiğinde, gökteki hilâli farketti
Çocuklar gibi sevinerek, geri dönüp
ağacın yanına koştu ve ona şefkatle
sarılırken, hıçkıra hıçkıra ağlayıp şöyle
diyordu:

"Yâ Rabbi! Şu unutkan ihtiyarı af et! Bu
günün Ramazan'ın ilk günü olduğunu,
gafletimden anlayamadım