[HasreT]

Benim hiç sapanım olmadı anne
Ne kuşları vurdum ne kimsenin camını kırdım
Çok uslu bi çocuk degildim ama;
Seni hiç kırmadım hep boynumu kırdım
Ben hayatım boyunca birtek kendimi vurdum
Suskun görünsemde fırtınalı ve mahurdum anne
Bir mızrak gibi aynada hep dik durdum anne
Ben sana hiç birgün laf getirmedim leke sürmedim
Ama gögsümü çok hırpaladım kalbimi çok yordum
Ben hayatım boyunca en çok kendimi sordum

Benim hiç sevgilim olmadı anne
Ne bir yuva kurdum nebirgün şansım güldü
Öpemeden bir bebeğin gıdısını tükendi gitti çagım
Bir muhabbet kuşum vardı oda yalnızlıktan öldü
Sen beni gögsün de hep acılarlamı sögürdün anne
Yoksa evlet diye koca bir taşmı dogurdun anne
Eziyet degilim zahmet degilim musibet hiç degilim
Bir seninmi balına sinek kondu söylesene
Dogurdunda beni ne ile yogurdun anne

Benim hiç hayalim olmadı anne
Ne seni rahat ettirdim ne kendim ettim rahat
Bir mutluluk fotografı bile çektirmedi bu hayat
Kaybolmuş bir anahtar kadar sahipsizim anne
Ne omuzumda bir dost eli ne saçımda bir şevkat
Sanki yollardan akan şu faydasız çamurdum anne
Sanki ıslanmaktım üşümektim sanki yagmurdum anne
Bunca yıldır göz yaşını hangi denizlere sakladın
OYY BEN ÖLEYİMM SEN BENİ NE DİYE DOGURDUN ANNEMM..


Hayat nedir nedir ki anne
Bir oyun bir masal degilmi
Kırıldı bak oyuncaklarım
Ömrüm bitti sevdam gitti
İnan ben hiç büyümedimki..........

Y. HAYALOĞLU