[tulina]

CESUR OLMAK iSTERDiM



Yokluðuna dayanabilecek kadar cesur olmayý bende isterdim,
Bende isterdim bir yaným yokken düþmemeyi,
Bende isterdim senin gibi yürekli olabilmeyi,
Ama en çok da yine yanýmda olmaný isterdim
Neydi bizi birbirimizden ayýran bu tuzak?
Neydi engel olamadýðýmýz, çare bulamadýðýmýz iþkencenin adý?
Ýþkenceyi, yokluðu, hasreti, özlemi,
Hiçbir arada yaþadýn mý sen de benim gibi..?
Hiç yýldýzlara bakýp da beni gördün mü?
Ben gördüm seni
Gülen yüzünü, biraz çatýk kaþlarýný,
Bana caným dercesine bakan gözlerini gördüm onlarda;
Hiç sen de benim gibi konuþtun mu kendinle?
Sordun mu altýndan kalkamayacaðýn sorularý,
Sordun mu kendine bensizliðin ne demek olduðunu?
Ben sordum da cevaplayaným olmadý,
Aðladým da gözyaþýmý silenim olmadý,
Yokluðunda hiçbir þeye dermaným olmadý
Sen gibi, yýldýzlar gibi uzak kaldý her þey,,,
Uzandým ama tutamadým,
Yalvardým ama yine yapamadým
Anlayacaðýn sensizliði beceremedim yine
Beceremedim sensiz ayakta kalmayý,
Beceremedim yokluðunla savaþmayý,
Hasret denen mereti kaldýramadý omuzlarým
Yaþayamadým sen olmadan,
Nefes alamadým..

Birgün hayatýmla yüzleþeceðim biliyorum
bana sonsuz bir acý býrakýcak giderken
ama dayanmasýnýda öðrenicem
gözyaþlarýmý tutamýycam biliyorum
ama aðlarken gülmesini de öðrenicem
Belki mutlu olmayý özlüyorum bilmiyorum
ama bomboþ bir yaþamý asla kabullenmiycem
hayatýn bana yaptýðý gibi
kendime sýrtýmý çevirmiycem
Yaþamalýyým hayat ne kadar günüm kaldýki
yarýn olacakmýyým bellimi
mutsuz ölmek istemiyorum
eðer gün göreceksem bende sevicem
Eðer ölüceksem severek ölücem...
Çek hançerlerini þimdi
güçsüz oluþuma bakma sen
gerekirse savaþýrým hayat
gerekirse yüreðimi kalkan ederim önüne
Ama sana yenilmem...
Kaybetmek artýk üzmüyor beni
boyun eðmemeyi öðretti nefes almak bana
belki saçma belki yalnýþ
ama yaþýyorsam hayatýmdan bir gün çalma
her dakikasý mutluluk olmalý
her anýnda gülümsemeliyim
düþünmüycem ardýmda ne býraktýðýma
anýlarýma dönüpte bakmýycam
çek git þimdi
acýmasýz olan herþeyini al
bana yakýþmayan gözyaþlarýmý gömdüm topraða
Artýk acý çeksem de güçlüyüm aðlayamam

Birgün hayatýmla yüzleþeceðim biliyorum
bana sonsuz bir acý býrakýcak giderken
ama dayanmasýnýda öðrenicem
gözyaþlarým&yacut e; tutamýycam biliyorum
ama aðlarken gülmesini de öðrenicem
Belki mutlu olmayý özlüyorum bilmiyorum
ama bomboþ bir yaþamý asla kabullenmiycem
hayatýn bana yaptýðý gibi
kendime sýrtýmý çevirmiycem
Yaþamalýyý m hayat ne kadar günüm kaldýki
yarýn olacakmýyým bellimi
mutsuz ölmek istemiyorum
eðer gün göreceksem bende sevicem
Eðer ölüceksem severek ölücem...
Çek hançerlerini þimdi
güçsüz oluþuma bakma sen
gerekirse savaþýrým hayat
gerekirse yüreðimi kalkan ederim önüne
Ama sana yenilmem...
Kaybetmek artýk üzmüyor beni
boyun eðmemeyi öðretti nefes almak bana
belki saçma belki yalnýþ
ama yaþýyorsam hayatýmdan bir gün çalma
her dakikasý mutluluk olmalý
her anýnda gülümsemeliyim
düþünmüycem ardýmda ne býraktýð&yac ute;ma
anýlarýma dönüpte bakmýycam
çek git þimdi
acýmasýz olan herþeyini al
bana yakýþmayan gözyaþlarým&yacut e; gömdüm topraða
Artýk acý çeksem de güçlüyüm aðlayamam