[sandalli]

Gurbetçi

Bir akşam sessizce doğduğu yerden,
Doyacağı yere geldi gurbetçi,
Duyduğu bir sesle irkildi birden,
Nerde olduğunu bildi gurbetçi.

Çok zamanı yoktu girdi bir işe,
Hasret idi artık evlada, eşe,,
Gurbetin kahrını yükleyip döşe,
Sineyi hicranla deldi gurbetçi.

Çalisti ayları yıllara kattı,
Gittikçe özlemin içine battı,
Köyde neyi varsa hepsini sattı,
Yarini yanına aldı gurbetçi.

Memleket türküsü her gün dilinde,
Yokluk bırakmadı kendi ilinde,
Yaşamak çok zormuş yaban elinde,
Sanmayın bir defa güldü gurbetçi.

Zaman uzadıkça derdi çogaldi,
Çocuklar ayrıldı bir eşi kaldı,
Hasreti bir iken bak iki oldu,
Gurbette gurbeti buldu gurbetçi.

Neleri bıraktı bilse ne için,
Yokluktu sadece yükleten göçün,
Ağartti gurbette simsiyah saçın,
Sonunda gerçekle kaldı gurbetçi.

Bir amacı vardı dönmekti geri,
Ateşle kaplandı birden her yeri,
Yaşlandıkça dizden çekildi feri,
Doğduğuna pişman oldu gurbetçi.

Yavaş yavaş koptu silayla bağı,
Ne de çabuk geçti ah gençlik çagi,
Eritti hasretlik yürekte yağı,
Hazana varmadan soldu gurbetçi.

Anladı emeği gitti boşuna,
Zehirler katıldı tatlı aşina,
Engel olamadı gözün yaşina,
Gizlice yaşinı sildi gurbetçi.

Yaşlanınca güzel yüzü hor oldu,
Yürekte özlemler sönmez kor oldu,
Birike birike acı çor oldu,
Gurbetin kahrından öldü gurbetçi

Hasan Ilter