[aktassa]

Kesinlikle hayat kurtarak çok güzel bir duygu olsa gerek. En azından 3 ayda bir düzenli kan bağışında bulunuyorum ve "Bağışladığınız kan ihtiyaç sahibine ulaştırılmıştır. Bir hayat kurtardığınız için teşekkürler!" mesajını alınca bile insan bir hoş oluyor ama insanın aklına organ bağışı konusunda çok takıntılı sorular geliyor.

En azından benim aklıma geliyor. Samimiyetinize sığınarak anlatayım bu durumu. Ben organ bağışı yapmak istiyorum. Gerekli kimliklerimde ibare var. Güzel. Bir gün bir trafik kazası geçiriyorum. İlgili doktor bir bakıyor. İşte. Donör. Benim hayatımın kurtarılma ihtimali var iken sırf benden alınacak 4-5 organla daha fazla kişiye faydası olacak diye benimle yeterince ilgilenilmez ise?
Peki nakil yapan doktorların TV'lere çıkıp açıklama yapma durumu? Adam o an o heyecana kapılırsa? Zaten ölme ihtimalim yüksek. salla. Ölsün. Kimse biey ispat edemez nede olsa.

Bu ve buna benzer olaylardan dolayı sıcak bakamıyorum. Herkes öyle değil ama tüm doktorlar da sütten çıkma ak kaşık değiller. Özellikle memleketimdekiler!