Menkibeler

[4Eylul]

Bir aslan gördü ki!..

Bedîüddîn-i Sehârenpûrî hazretleri şöyle anlatıyor: Birinin ısrârı üzerine, bir şeyhin kabrini ziyârete gidiyorduk.
Ancak üstâdımın o şeyhe kırgın olduğunu biliyor, ısrar üzerine, kerhen gidiyordum.
Yâni istemeyerek gidiyor, hem de, “Üstâdım bana kırılır mı?” diye de endişe ediyordum.
Nihâyet kabre vardık.
Sandukanın yanına tam oturmuştum ki, koca bir “Aslan”ın etrafımda dolaştığını gördüm.
Şöyle bir göz ucuyla baktığımda, “kızgınlık”la bana baktığını hissettim hayvanın.
Dikkat ettim.
Gözleri, “Hocamın gözleri”ydi aynen.
Üzerinde, çok büyük kızgınlık ve heybet hâli vardı.
Titremeye başladım.
Zîra hocamın öfkeli hâlini, o aslanda görmüştüm açıkça.
Artık bir sâniye bile duramayacaktım.
Kalkıp hızla uzaklaştım oradan.

BABAMIN HALİ NASILDIR?
Bu zât “İmâm-ı Rabbânî” hazretlerinden icâzet alıp, kulları irşad için memleketine yeni dönmüştü.
O günlerde bir ahbâbı gelip;
- Efendim, geçen gün babam vefat etti. Hâlini çok merak ediyorum. Acabâ nasıldır? diye sordu.
Bedîüddîn hazretleri gözlerini yumdu.
Sonra açıp;
- Müjde! Babanın hâli çok iyidir, buyurdu.
Adamın gözleri parladı sevinçten.
- Sahi mi efendim. İyi mi?
- Evet. O şu anda Cennette. Beyaz bir elbise giymiş, “Rahatım çok iyi. Büyüklerin sohbetindeyim. Çağırmasaydınız gelmezdim” diyor.
Sonra eşkalini tarif edip;
- Şöyle şöyle birini görüyorum. Baban o mudur? diye sordu.
Adam, sevinçle;
- Evet efendim, dedi. Aynen babamı târif ettiniz. Allah sizden râzı olsun.
- Âmin, cümlemizden kardeşim.