Henüz daha bebeklik çağındayız, Annemizin şefkatli kollarında dünyadan bihaber büyümekteyiz.Farkında olmadan geçiyor yıllar, konuşmaya başlıyoruz emeklemek derken artık etrafı tanıyoruz.7 Yaşında okullu olmanın korkusu heyecanı ile artık büyüdüğümüzü anlıyoruz.Okul çabuk bitsinde tatil olsa derken yıllar seneler geçer.En büyük heyecan emeklerimizin karşılığını alabilmek adına Hedef üniversitedir, Kazanırsak başlarız hayata adım atabilmek, iş güç sahibi olmak için, Üniversiteye,sınavlar dersler derken bitmek bilmez 4-5 yıl sonunda biter.Artık üniversite bitmiş hedef iyi bir iş sahibi olmaktır.Uğraşıp didinilir başlanır iş hayatına kenarından köşesinden. Artık sıradaki evliliktir olması da gerekir diye düşünür insan.Kendine en uygun kişiyi bulmaktır hayalİ, derken oda olur ömrünü geçirmeye niyetli olduğun kişi karşındadır, imzalar atılır düğünde olur.Evlilikte tamamdır ya Meslekte iyi olma arzusu vardır, Büyük olmak yükselmek yükseldikçe aşağıya bakmadan daha yükseğe çıkmak.Kişi becerebildiği çıkabildiği yere kadar çıkar ve dahada yükselmek ister,hiç olduğu yerden memnun değildir insan.Bu arada çoluk çocuğa karışmıştır.Anne Baba hastalanır,durumları ağırdır yaşlanmışlardır işe güce makam mevki kaygısı nedeniyle zaman ayrılmamıştır onlara ,hemen pişman oluruz kazandığımız para pulu versekte iyi olsalar diye düşünürüz ama bu mümkün değildir.Her ay kazanacağımız para ve maaşı beklemek uğruna hızlı geçsede ay sonu gelse dediğimiz yıllar, keşke geri gelse de sevdiklerime zaman ayırsak deriz.Ama çok geçtir o yıllar geri gelmez,Annede kaybedilir Babada,üzülür ağlarız teselliler ardı ardına gelir üzülme fani dünya diye.Artık bizde yolun yarısını geçmişizdir,Anne Babamızı daha iyi anlar hale geliriz olgunluk bu olsa gerek.Bulunduğumuz yere makama hiç bakmadan sıradaki hedefe odaklanır tek çabamız oraya ulaşmaktır.Hedefe ulaşmak uğruna her şeyi göze alırız, Bu uğraş sırasında daha iyi bir eve daha iyi bir arabaya v.s almak için devamlı değişime ihtiyaç duyarız.Bizim için en iyi araba veya ev yarın yerini eskiye bırakır daha iyisini almak için çabalarız..Çok yoğunuzdur yakınlara akrabalara eşe dosta çok zaman ayıramayız sorduklarında çok yoğunum zamanım yoktur deriz, Hakikaten de öyle bukadar hayat meşgalesi içinde çokta dostluğa sevgiye zamanımız yoktur.Çünkü hedef mevkidir,paradır,evdir,arabadı r çocukları daha iyi okutmaktır v.s.dir.Ömür dediğin üçgün
oda gelmiş çatmıştır artık,insan yaşlanmıştır istediğini yiyemez, içemez, gezemez, olur önceden olduğu gibi mutluda değildir.Oysa her attığı adım daha mutlu olmak içindi bunca yıl ama, o mutluluğu hiç yakalayamamıştır…….Düşünen insan için elbet ibret vardır.İnsan her ne halde olursa olsun,ister fakir ister zengin ister sağlıklı ister sakat olsun,imtihan için geldiğimiz şu dünyada Allaha layıkıyla kul olabilse hem mutlu olur hemde ahrette Hesap günü hesabı kolay yeride cennet olur.Allah hepimizi kendisine layık kullardan eylesin.
Yazan: Adem KÖSE
ademikose@hotmail.com