Atatürk Diyor Ki:

[kasparix]

SAKARYA DESTANI

insan bu su misali kıvrım kıvrım akarya

bir yanda akan benim öbür yanda sakarya

su iner yokuşlardan hep basamak basamak

benimse alın yazım yokuşlarda susamak

her şey akar su tarih yıldız insan ve fikir

oluklar çift birinden nur akar birinden kir

akışta demetlenmiş büyük küçük kainat

şu çıkan buluta bak bu inen suya inat

fakat sakaraya başka yokuşmu çıkıyor ne

kurşundan bir yük binmiş köpükten gövdesine

çatlıyor yıtınıyor yokuşu sökmek için

hey sakarya kim demiş suya vurulmaz perçin

rabbim isterse sular büklüm büklüm burulur

sırtına sakrayanın türk tarihi vurulur

eyvah eyvah sakaryam sana mı düştü bu yük

bu dava hor bu dava öksüz bu dava büyük



ne ağır imtihandır başındaki sakarya

binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya



insandır sanıyordum mukaddes yüke hamal

hamallık ki sonunda ne rütbe var nede mal

yalnız acı bir lokma zehirle pişmiş aştan

ve ayrılık anadan vatandan arkadaştan

şimdi dövün sakarya dövünmek vakti bu an

kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an

hani yunus emre ki kıyında geziyordu

hani ardında çil çil kubbeler serpen ordu

nerede kardeşlerin cömert nil yeişl tuna

giden şanlı akıncı ne gün döner yurduna

mermerlerin nabzında çarparmı tekbir

bulur mu o deli rüzgar sedayı allah bir

bütün bunlar sendedir bu girgift bilmeceler

sakarya kandillere katran döktü geceler



vicdan azabına eş kayna kayna sakaraya

öz yurdunda garipsin öz yurdunda parya



insan üç beş damla kan ırmak üç beş dama su

bir hayata çattık ki hayatta kumuş pusu

geldi ölümlü yalan gitti ölümsiz gerçek

siz hayat süren leşler sizi kim dirilteccek

kaf dağını asslar belki çekerde bir kıl

bu ifritten sualin kılını çekmez akıl

sakarya saf çocuğu masum anadolunun

divanesi ikimiz kaldık allah yolunun

sen ve ben göz yaşıyla ıslanmış hamurdanız

rengimize baksınlar kandan ve çamurdanız

akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader

aldırma böyle gelmiş bu dünya böyle gider

bana kefendir yatak sana tabuttur havuz

sen kıvrıl ben gideyim son peygamber klavuz



yol onun varlık onun gerisi hep angarya

yüz üstü çok süründün ayağa kalk sakarya



N.F. KISAKÜREK