HERŞEYE NE KADAR DUYARLIYIZ

[Arif Coşkun]

Öz geçmişimizden o kadar uzaklaştık ki, o kadar yozlaştık ki acınacak bir halimiz var aslında.
Derin bir offff çekipp, ahhhh nerde o eskii günler eski saygılar, eski örf, adet, eski saygınlıklar, eski adet, töreler diye hep hayıflanırız...
Sokakta bir çocuğa seslensen (tabiki genel değil ) kabadayı gibi gelir yanına, köşe başında bir bakkala yollamak istesen gitmez gönderemezsin.
Eskiden öğretmen bizi görmesin diye saklanırdık, yol değiştirirdik, şimdi ise öğretmenler veliler tarafından artık dövülüyor hatta öğrenciler tarafından tokat atılıyor, bu işin büyük, küçük sevgi, saygı yönü.

Herşey kader değildir. Açlıkta kader değildir. Kader her ülke için farklımı. Örneğin; Avrupada çalışan bir kişi maaşıyla bir ay gibi bir tatil yaparken bizde ise aldığı ücretle ancak ayın 10 gününü idare edebilir. Demekki bazı şeylerde kader insanın kendi ellerinde. Mücadele hak kazanmak insan gibi yaşamak için çaba harcamak bazı kazanımlar elde etmek gerekiyor.Kimse kimseye durduk yere birşey vermiyor.

Haklarımıza sahip çıkmak, bilincinde olmak yeterli. Çekinmeden hakkımız olan şeyi arayıp bulup üzerine gitmeliyiz, bir söz vardır,"hak verilmez alınır" onun için mücadele haklarımızın bilincinde olmak,

Bir gazetecinin köşe yazsında okumuştum,
Avrupa'da bir gömlek aldınız 6 ay garantili. Ve bu gömleği giydiniz 2 ay sonra tüylenmeye başladı, aldığınız firma onu değiştirmek zorunda, Değitirmezse ne olur? Satın aldığınız mağazının önüne gelip, "buranın saattığı ürünler çürük " pankartı yazıp kişisel gösteri yapma hakkına sahipsiniz. Yani bazı şeyleri bilmek farkında olmak herşeyi daha kolşaylaştırıyor.

Aynı gazeteci Ankara'da tanınınmış bir mağazadan ayakkabı aldığını ve bir hafta sonra ayakkabının hatalı yapımdan dolayı bir hafta sonra topuğunun düştüğünü ve değiştirmek için , kendisinin gazeteciyim demesine rağman bir ay gibi bir sürede ancak değiştirebildiğini, okumuştum,
Burada bilinçli üretici bilinçli tüketici olmak zorundayız Hakkımız olan şey için çekinmek yerine, ısrarla üzerinde durmalıyız,
Sabiha hanım yazınız için ve paylaşım için bir kez daha teşekkürler.













.