BEN MASUMUM ŞUÇLU OLAN YÜREĞİM

[barikat58]

ELVEDALARIM DÖNÜŞÜM OLDU


Günlerin esareti ile bir gün daha bitiyor…
Ne zaman başlamıştı, paslaşmalar ile tanışma faslı?
Günlerin acele etmeden, günü zor terk ettiği günlerdi.
Uzun sohbetlerin anısı büyüktü.
Arkadaşlık mıydı? Tanışıklık mı?
Yıllar öncesine dayanan geç kalınmış zamanların birlikteliği miydi? ..
Sözlerle dokunuşları içinde barındıran,
çocukluğa kadar uzanan masumiyetti ya da.
Birlikteliği kutsal kılan da buydu.
Artık suretler yoktu, yüzler belirgin değildi.
Mezar sessizliğinde olan ruhlar, ölmüşte dirilmek üzereydi.
Yavaş yavaş canlanıyordu duygular.

Hiç kimse bilmiyordu ki böyle derin yaralar bırakacağını.
Dostlukların oluştuğu mecliste neler konuşulurdu?
Kimler neler söylerdi, ne muammalar yaşanırdı.?
Et üzerine yapılan sohbetlerden kimsenin haberi yoktu.
Olmayacaktı…
Zaman boyadı paylaşımları siyaha azar azar.
Belirsizliklere terk edildi duygular.
Derken bir kaos yaşandı.
Bir gül uğruna kurtlar kapıştı, gül kimin elinde kalacaktı.
Bir savaştı bu.
Diller, sözler, gıybet susmadı ve bir sürü pazarlıklar yapıldı.
İhanetler başroldeydi yine. Ve maskeler oynuyordu oyunu.
Dağların üzerinde yapılan savaşta kim kazandı.
Gören olmadı, sesler duyuldu sadece…

Gülün hiçbir şeyden haberi yoktu. O hep mağrurdu..
“Dürüstlük kazanır bu harpte” diyordu, savaşçı ruhu.
Direniyordu an be an.
Bu yüzden o da bilemedi savaşı kim kazandı.

Gül, öylesine yücelttiği duygu yumağı sevgi, sevda,
aşk ile örtüşmeyen duygu seline sahipti.
Sonucu ahirete tehirli sevdası ile dünyalar üzeri kurduğu bir düşün içindeydi.
Yok yok, düş ötesi şeffaf duygulardaydı, duyguluydu…
O hala bin yıl öncesinin atmosferinde soluk alıp veriyordu..
Dönen dolaplardan habersiz,
Semazenlerin teslimiyetinde döne döne içiyordu özlemleri vuslat hayalleriyle…

ONU kimseler anlamadı. Anlayamadı….
Gül kendi dünyasına döndü.
Her şey, yaşananlar, istikbal derin manalı, imana dayalı idi.
Gül bulmuştu kendi gerçeğini.
Hayatını yeniden düzenledi.
Ceviz kabuğu kadar küçük olsa da barındığı dünya;
onlar ceviz ağacı kadar büyülttü büyüteçleriyle, miyoplardı çünkü…
Belki de cücelerdi devler dünyasında.
Bilgileri kadar idrak güçleri vardı.

Anlayamadılar, anlayanlar içinde….

Kargülü vazgeçti bu dünyadan.
Soğuk parke taşlarına bıraktı gülüşlerini, Yetim Asumanlar gibi.
Koca bir Uludağ Göknarının eteklerinde sığındı kendi dağlarına.
Kurt yalnızlığında açmak için çiçeklerini karlar altında….
Herkese Elveda diyordu sisler arasında..

E L V E D A.

[barikat58]

Ne yazacağımı bilmiyorum diye başlayan bir mektup var mıdır ??
Hangi kelimeleri kussam kağıda yüreğimi rahatlatır ??
Gözlerimdeki zerrecikleri hangi kelime anlatır ??
Ne süsleyeceğim kelimeleri sevgilisiyle buluşmaya giden bir genç kız gibi nede tonlamaları yapacağım çığlıkların sevdiğinden ayrılan bir genç kız gibi….
Yüreğimdeki his kadar temiz olan kağıt!!üzgünüm seni kirleteceğim…..
İşte karşımdasın biraz tanıdık birazda yabancısın….
Hani yıllarca birini beklersin kimi neyi beklediğini bilmeden aniden biri çıkar gelir,suratına inen okkalı bir tokat mıdır yoksa masum bir okşayış mıdır saçlarını asla anlayamaz,şaşırır ve mühürlersin dudaklarını….
Ve yine aniden bir annenin çocuğunun elinden tutup götürmesi gibi sessizce kahrolası bir otobüs alır götürür engel olamazsın..Otobüs değil annedir masum olan…
Dudakların mühürlü ama yüreğin gevezedir…
‘’…Yıllardır beklediğim sendin…’’O duymaz,bilmez beklide hiç anlamaz…
İlk kez sorgulamadan yargılamadan yanındayım,biraz utangaç birazda şaşkınım ,suskun olmama şaşırma ben masumum suçlu olan yüreğim…
‘’…Bir daha ne sen onun yanında nede o senin yanında olabilecek…’’sussana geveze yüreğim en güzel günümde zehrini içirmesene kana kana bırak anı yaşayım bunca şeyi düşünürsem nasıl mutlu olabilirim……
Bakmak istesem de gözlerine kaçırırım gözlerimi,mahkum kalsam kim azad edecek beni hem ben sende özgür olmayı sevdim..

Neden izin verdim ki sarılmana??nasıl ayrılırım şimdi??gücüm yetmez ki zamanı durdurmaya..senin için basit bir sarılış oysa bana sarılan bir babam bir de sendin,sakın kızma bana senin yerin çok ayrı baba,
nasıl aşmışdın kimselerin aşamadığı gönül sınırlarımı hiç çaba harcamadan??
Kimseler uyandırmasın bu beş saatlik rüyadan beni,işte buldum derken tekrar aramak olmaz…
Olmaz demi yüreğim??

Gidiyorum… Sahili,denizi ve gözlerini arkamda bırakıyorum..
Gidiyorum…Yüzüne değil de ellerimin avuçlarından kayışına bakıyorum..
‘’…Keşke aynı şehirde aynı havayı soluyor olsaydık…’’bugün amma gevezesin imkansızı istemesene yüreğim
Sevdiğini söylemek mangal gibi bir yürek ister oysa sadece geveze benim yüreğim… Kendine bile itiraf etmekten aciz, ne zaman bir şeyleri itiraf etse bir bitiş bir yok oluş başlar onda oysa o hiç bitmesin ister………………

Gidiyorum… Başlamadan biten bütün güzellikleri yakıyorum…
Gidiyorum… Elveda kelimesini gözyaşımın zerreciklerine saklıyorum..
Hani gitmek mi zor kalmak mı demiştin ya sanırım bu soruna haddinden fazla cevap verdim…
Şimdi sence gitmek mi zormuş kalmak mı??

Allah’ım kimseye göndermeyeceğin bir mektup yazılır mı??

[barikat58]

Dün edilmişken tüm vedalar, ben bugün bir daha diyorum sana: elveda! Bir elveda daha sana… Elveda şehrimin tüm sokakları… Elveda güzel şehrimin ışıkları… Elveda, elveda en çok da sana sallıyorum elimi. Elveda derken bir daha kim bilir ne zaman diyorum, ne zaman… Bugün bile tüm mutluluklarımda seni buldum, sana gülümsedim çoğu zaman. Seni aradım sokaklarda. Son bir kez görebilir miyim diye baktım, seni aradı gözlerim. Artık biliyorum sensiz geçen her saniye senli anlara geri saymalarım. Buradan giderkenki her vedam sana bir sonraki merhabam demek. Gidiyorum, sensizim yine giderken. Giderken yine sen olmayacaksın el sallayanların arasında. Gidiyorum, birkaç günldür çarptığını hissetmişkenkalbimin, birkaç kere nefes almışken, içime çektiğim o derin nefesimle gidiyorum, kalbimi yine ellerine teslim ederek gidiyorum. Beni bekle diye gidiyorum. Geri dönüşlerime gün say diye gidiyorum. Gidiyorum, seni burada yastığımın altına sakladığım hayallerime saklayarak gidiyorum. Sana benden birkaç şarkı,şehrimi, bir de kalbimi bırakıyorum.

[barikat58]

hiç oldumu kendini anlatamadıgın?yada kendini yalnış anlattıgın?her durumun her halin tercümesi şarkılarda gizlidir!kimi zaman içinde bulundugun durum tarifsiz olsada öyle şarkılar vardırki tam seni anlatır!sanki şarkı senin için yazılmış.kulagına takılınca sürükler ya eski günlere,hatıralara yada özlemlere!kelimelerin kifayetsiz kaldıgı durumlarda hislerine tercüman olur ya şarkılar.şimdi tüm hicaz şarkılarında kendimi buluyorum!taki tekrar yitirene kadar

[barikat58]

Zaman ellerini hayatımdan çektiğin gün haber ver, yalnız ölmekten korkuyor bu çocuk…

Şimdi çıkıp bu evden ve hiçbir aralık bırakmadan kapıda gideceğim.Karanlık olacak evin pencereleri,ev sessiz.Ardımdan adımın hecelerini diline alacak kimse olmayacak.Eşyalar aynı,duvarların rengi ve odalara sinmiş kokular her şey aynı.Zaman başka,zaman yılları içmiş olacak.Gecenin siyaha bürüdüğü sokaklarda yalnızlığımı ve birkaç parça eşyamı çantama alıp bu kente aralarında tanıdığımı sandığım tüm insanlara ve büyüdüğüm bu izbe sokaktaki tüm taşlara elveda diyeceğim.
İçimde git gide artacak annemin sesi
-daha çok erken geri dön…
Gözlerimden akan yaşları sileken soğuk ellerim, annemin bana artık hiç seslenemeyeceğini anımsayacağım gözyaşlarım donacak,hayat donacak. Anılar adımlandıkça,uzaklaştığım km taşlarında asılı kalacak…
Gitmek,yalnız gitmek uğurlanmadan ve kendine acıyarak.Siluetini mutlu günlerin geçtiği o evin duvarında asılı bırakmak ve herkes bir bir ayırırken yolunu senden anlamak ya da hiç anlamamak…
Saçlarındaki beyazları saydığım günler geliyor aklıma yaşlandığımı anlamaktan korktuğum günler. Oysa o birkaç tel ne çabuk karışıyormuş hayata herkes giderken ve ardında kızım(oğlum) diyecek birileri kalmazkenmiş asıl yalnızlık asıl yaşlılık.
Dün biri yolda teyze dedi bana ben ağladım.Anne olmadan teyze oluşum dedi içimdeki çocuk anne olmadan annemsiz olmuşum.Nedensiz bir rüzgarda savrulurken eteklerim, geç çalan zillerini yeni duymuşum hayatın. Bugün ben ağlarken, karşımda gözlerime bakan çocuk o masum çocuk ne çok benziyormuş bana bunu anladım….
Bir gün ölüm geldiğinde kapıma ve ben saçlarımdaki siyah telleri sayarken yakalandığımda verecek ne cevabım olacak hayata…
Gitmek yalnız gitmek uğurlanmadan,ardımdan ağlayan olmadan.Elveda cümleleri duvarımda asılı kalarak ya da acınarak,bir sabah vakti dönemediğim köşe başında yığılmış bedenim başındaki insanların gözlerindeki o zavallı bakışlarını izlerken gitmek ellerim soğuk,valizimde günahlar…
Gözlerini kapa hayatında savrulan ne çok acı parçası olduğunu göreceksin sonra aç ve yıllar sonrasının kendini sil hafızandan.Duvara astığın siluetini yavaşça giy üzerine ve unutma har hayatın sonu ölümle biter.

alıntı

[barikat58]

Bir vuslatı bekler gibiyim, sonsuzluğa ulaşabilmek için garip tuhaf duygular içindeyim.Sızlayan bir kalp ve akan gözyaşı kime ne anlatabilir yada kim birşey anlayabilir .yalnızlığımı örten beyaz bir örtü misali ,senin yokluğunla varlığın arasında gidip gelmem ,hangisi teselli bilemem.Oysa gitiğinde yaşayamam diyodum ,beceremem ,asla düzelmez hiç birşey eskisi gibi olmaz .Bir girdapın içindeydim adeta.Sen giderken bunu biliyodun ,yapamayacaksın dercesine gülümsiyerek gitmiştin,sende benim gelmemi bekliyordun .Pes edip sana geleceğimi düşünüyordun.Hani çok ağlamıştımya işte ona aldandın ,iyide ben senin gitmene değil bu yalnızlığa ağlamıştım .varlığınla yokluğun arasında bir farkın olmayışına.bunca zamanın hiçe sayılmasına.Belki kendime söyliyemiyordum,bekleyişmiydi bilemiyorum,yada senden vazgeçiş.Canım acımalımıydı yada kahırlanmalımıydım kopmalımıydım hayattan anlatılanlar kadar kötü birşeymiydi ayrılık,yada bir kurtuluşmuydu .bilemiyorum ama bildiğim birşey varsa o da senin için acı çekmediğim sızlayan kalbim yalnız kalma korkusundan ,akan göz yaşım bunca geçen zamana.Evet sen yalnızlığımın üstünü örtmüştün şimdi belki çıplak kaldı ama bununla baş edebilirim gördünmü bak sana dönmedim pes etmedim. şimdi düşünme sırası sende .Bukadar zamandır gelmemi beklediğin için üzgünüm bundan sonra ben yokum .pes etmeyi sevmem ama bil diye söylüyorum seni çok seviyorum ......ve artık vuslat zamanı......gemi kalkıyor limandan......gitme vakti yanaştı.....ağlama sırası sende......ama bilki bu gidişin dönüşü olmayacak......elveda........g özüyaşlı sevgilim.Aslında her gidiş yeni bir başlangıçtır .....Yeni yaşamda görüşme ümüdiyle.