sensizlik fakültesi

[Kardelencicegi]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]


Sensiz geçen gecelerde ki kayboluş var ya
İşte bu bana ayrılıktan da ölümden de beter
Gökyüzünde ki yıldızları sensiz saymak var ya
İşte bu gözlerine bakamamak kadar acı
Gel diyorsun, uzatıyorsun elini
Ama tutmak o kadar imkansız ki
Tam yaklaşıyorum uzatıyorum ellerimi
Sen yok oluyorsun
Yokluk sen...
Sen yokluk...
Yokluğun da kar düşen bu saçlarım var ya
Bir de titreyen ellerim
Sana nasıl hasret bir bilsen
Bir bilsen sana nasıl hasret olduğumu koşar gelirsin bana biliyorum
Ya zaman alıyor seni benden
Ya da mesafeler
Bir bilsen yalnızlık ne zor ve ne acı
Ve ne acıdır ki yalnızlığımı bile paylaşamıyorum seninle...

[sivaburs]

GERÇEK AŞK

O durmadan kaçıyor;
Sen ardından gitmiyorsan;

O günün her saatinde saklanıyor,
Sen yollara düşüp deli divane aramıyorsan;

O sana acıların en büyüğünü tattırıyor,
Sen bundan en yüce hazzı duymuyorsan;

Boşuna aldatma kendini,
Onu sevmiyorsun demektir.

Elindeki içki kadehinde,
Dudağındaki sigarada ,
Okuduğun kitapta,
Mırıldandığın şarkıda,
Söylediğin şiirde,
Gördüğün rüyada
Ve yaşaman icin
Ciğerlerine doldurduğun havada
O yoksa;
Onun vazgeçilmezliğini anlamamışsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Renkler onunla değerlenmiyorsa,
Örneğin; onsuz kırmızı kırmızılığının,
Mavi maviliğinin farkında değilse,
Beyaz yalnız o giydiği zaman
Güzelliğini haykırmıyorsa,
Sabahları onu görünceye kadar
Güneş doğmuyorsa
Ve onsuz gökyüzü geceleri
Aya, yıldızlara hasret değilse
Onu sevmiyorsun demektir.

Sokakta gördüğün her yüzde
Ondan birşeyler aramıyorsan,
Güzel bir manzara,
Hüzünlü bir musiki onu hatırlatmıyorsa,
Uykudan uyandığın zaman
Yaşamakta olduğundan önce
Onu hatırlamıyorsan,
Omuzlarına dökülmüş saçları,
Bir sis perdesinin ardında
Her zaman gülen,
Işık sacan gözleri
Aklına gelmiyorsa,
Durup durup avuçlarının
Sıcaklığını özlemiyorsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Dünyada yaşıyan öteki insanların
Senin için hâlâ bir değeri varsa ,
Ona karşı tutumunu
Toplumun köhne ve manasız
Kurallarına göre ayarlıyorsan
Ve açık açık
Sanki var olduğunu haykırırcasına
Sevgini söylemiyorsan;
Onu sevmiyorsun demektir.

Yok o senin icin
Herşeyden değerliyse,
Gözünü yumduğun anda
Onu görebiliyorsan,
O bütün şarkılarda,
Bütün şiirlerde,
Bütün resimlerde ise,
Ona muhtaç olduğunu
Söylemekten utanmıyorsan,
Senin içten ve büyük sevgine
Karşılık vermiyeceğinden
Korkmuyorsan,
Bütün bencil duygularından
Sıyrılabilmişsen
Onun için herşeyi,
Ama herşeyi yapacak gücü
Kendinde buluyorsan,
Her hali sana
Ayrı ayrı güzel geliyorsa,
Karşıisında kendini
Bir çocuk gibi hissediyorsan,
İstediği anda onun için
Ölebileceksen,
Onun için yaşıyorsan
Ve yine onun için
Bildiğin bilmediğin
Bütün düşmanlıklara
Karşı koyabileceksen,
O her geçen dakika
Sende biraz daha büyüyorsa
Ve kendi kendine bile
Çok sevdiğini bütün
Samimiyetinle,
İnanmışlığınla
İtiraf edebiliyorsan,
Bir gün o seni hiç,
Ama hic sevmediğini söylese bile ,
Senin sevginde azalma olmayacaksa
Ve ölünceye kadar onu aşkların
En olumsuzu ile sevebileceksen;
İşte o zaman
Onu seviyorsun demektir.

O sana sevmeyi,
Gercek aşkı öğretti.
Sen onu hep sevecek
Ve sevilmenin mutluluğunu tattıracaksın.

O , hiç sen olmasan bile,
Seni bir parça sevmese bile....



Ümit Yaşar OĞUZCAN

[HaZaN]

Girmek için ne sınav gerekli, ne lise diploması, ne de ikamet belgesi..
Tek bir şartı var bu fakültenin, SENsizliğin ertesi..
Gittiği an başlıyor ve nefes aldığın sürece devam ediyor.
İlk günleri çok zordur.
Hani hiç ingilizce bilmiyorsundur da, tüm dersler ingilizcedir ya..
Öyle bir şey işte.

Bu fakülteye girene çok rastladım da, mezun olana hiç rastlamadım daha yaşamım boyunca.
Dünyanın en büyük yüz ölçümüne sahip, en büyük fakültesi.
Adresi belli değil...
Belki de evrenin her yeri..
Derslere devam mecburiyetin yok, ama mecbur kalırsın tüm dersleri görmeye.
Bir kaç ders sonra seçmeli ders diye seçmeli aşkları seçersin..
En zor ders ilk girdiğindedir.
Üstelik de gece dersi..
"Ilk sensiz geceler" yani..
Uyuyamazsın, uyuduğunda ansızın uyanıp sabahı sabah edersin, yarın asılacağını bilen bir mahkum misali..
Duşta, yemekte, otobüste, yolda, evde, işte, cafede, kalabalıkta, yalnız kaldığında, uyurken, içerken, ibadet ederken..
Her saniye devam eder dersler..
Ve bir kez kayıt olmuşsundur..
Ne kaydını dondurabilirsin, ne de bırakıp gidebilirsin..
Kaçmayı denersin bir süre..
Belki kısa bir tatile, belki hiç bilmediğin bir şehre, belki de bildiğin bir şehrin en ücra köşesinde bir yere hapsedersin kendini..
Başaramazsın..
Rektör de, profesör de, öğrenci de sensin..
Yoklama yaparsın bazen..
Yalnizlik..
Burada hocam..
Aferin, bak en azimli sen çıktın..
İlk andan beri devamsızlığın hiç olmadı..
Zamanla azalır, hafifler acılar..
Her gece "unuttum" diye bağırırsın öfkeyle karışık..
"Yeter, yeter" diye yankılanır sesin sessizlikte..
Bazen günlerce hiç aklına gelmez..
Tam "Tamam, mezun oldum" dersin..
Bir şiir, bir şarkı, bir roman, bir mekan hatırlatır seni..
Anlarsın devam ediyor dersler, yer "Sensizlik fakültesi"..
Düşünürsün zamanla bilinçlendikçe..
İlk bir kaç ay ümidin vardır, arayacak diye..
Telefon çalar..
"Buyrun, sensizlik fakültesi" diye açmak istersin sessizce..
Ama arayan hep sensizliktir..
Dönecek dersin, gelecek ve vereceğim bitirme tezimi, mezun olacağım bir gün..
Ve bu hayallerle ana dersleri görmeye başlarsın..
1-Gurur
2-Dönse bile eskisi gibi olur muyuz?
3-Intikam
4-Neden girdim bu fakülteye
Dersler uzar, geceler daha da uzar..
Anlamaya çalıştıkların, anlamlandırmaya çalıştıkların, unuttum sanıp ertelediğin gerçekler, anlamsız gerekçeler, uykusuz geceler..
Bir gece bir bakmışsın, her gece derslerde bir ben, bir ben ve bir ben daha..
Tartışmaların başlar..
Bir kızarsın, bir gülersin, bir ağlarsın karşılıklı..
Bilirsin yalnız olduğunu..
Yine de daha bir koyulaşır sohbetleriniz..
Ve nihayet ilk sınavın..
"Bir sizofren olarak yasamayi nasil sürdürebilirim?"
Öyle ya..
Bir ben, yalnız kalabalıklarda..
Öyle bir ben, sendeki beni kurtarmaya çabalamakta..
Bir ben, sen sandığı vücutlarda..
Dedim ya, mezun olanı görmedim..
Zaten mezun olunacak bir fakülte de değil..
Tek bildiğim, bu okulun öğrencisinin çok olduğu..
Sakın bu fakülteyi merak etmeyin..
Bir gün olur da girerseniz, çekip gitmeyi de boşuna denemeyin...

-alıntı-

[gönül3458]

Beraat
Zaman birden haykıracak.
Suçlu ayağa kalk !!
Delillere bakacak,
Sevmek ve inanmak.
Yeniden haykıracak,
Beraat...

[Kardelencicegi]

GITTIN

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

Uzun yıllar geçti senden sonra
Artık aynı mekânda değiliz her şey değişti..
Yollar, yapılar, mevsimler, kaldırımlar, insanlar
Değer verdiğim her şey gibi ben de hayatım da değişti….
Aslında hiç istemedim hayatımın bu kadar alt üst olmasını
Bilirsin eskiden bir hayalimiz vardı…
İkimizin diyaloglarını yazdığı bir hayal
Başrollerde sen ve ben…
Gittin…
Çok şey değişti hayatımda
Ben değiştim, çevrem değişti sahip olduklarım ve olamayacaklarım
Ve üzerine ilaveler, saymakla bitmeyecek sayısız ıvır zıvır…
Hayatım değişti.
Artık bıraktığın yerdeki ben değilim, oysa orada kalmayı çok istemiştim…
Artılarım ve eksilerim oldu senden sonra, dolu dolu yaşayamadığım anlarım
Pişmanlıklarım, sevinçlerim, kaygılarım, sahiplenemediğim hayallerim
Geçen zamanın asla telafisi olmadı…
Ama biliyorum ki; kalbim aklım kişiliğim sahip olduğum ben
Geçmişte o güzellikler arasında
Ruhumsa şimdilerde acı çekiyor…
Sen yokken güneş eskisi gibi yakmadı, parlamadı, ısıtmadı yüreğimi
Geceleri soğuk, dargın, karanlık
Tıpkı benim gibi
Oksijensiz kaldım tek başıma, nefes alamadım boğuldum defalarca
Zamansız gözlerim doldu hem de defalarca, ta uzaklarda
İçimde fırtınalar koptu vakitsiz…
Sensiz ne kadar yaşarım diye merak ederdim
Alışırım derdim her şey gibi
Ama olmadı ben hala aynı yüreğe sahibim
Zaten yapamadım…
Sıradan basit bir hayattı benim hayatım seninleyken
Bir tek benim gıpta ettiğim sen ve ben vardık
Şimdi kimse halime imrenmiyor
Yoksun?
Yokum…
Gezdiğimiz her yerde senle ben varız
Taksim de, sinema da, cafede…
Ne kadar değişse de dünya biz hala orada bir yerdeyiz.
Artık sana bakarken canım yanmıyor
Sadece buruk bir tebessüm
Aklıma takılan birçok soru var aslında
Artık cevabı önemli değil…
Yaralarım çoktan kapandı…
Sade bir hayatım olsun istedim
Beraberinde masalımsı bir aşka hükmetmeyi
İkimizin her daim beraber olduğu basit bir masal
Ama okumak mümkün olmadı…
Masalın sonu mu? Öyle gökten üç elma falan düşmedi…
Hazindi sonu bitirdiğin hayatım gibi
Evet, yıllar geçti…
Aradaki o bağ var ya
Adı her neyse
Bugün hala aklımda
Hücrelerimde, anılarımda benimle
Ben var oldukça
Son nefesimde, seninle
Vedalaşmak…
İşte o son anda yıllar önce
Geçmişe takılıp hep orada beraber kalmak
En iyi ve en mutlu anımızda noktayı koymak
Bırak zaman yeniden kendini yaşasın
Sırasını atlamadan anı anına
İkimiz bize ait bir dünyada
Gülümse sen ve ben en güzel
En mutlu halimizle
Hayalimdeki fotoğraftayız…
Gülümse,
Sakın bırakma beni…

[Kardelencicegi]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]


Bu gün geçti gözüm önünden ömrüm....

bir bir el salladım gerideki yıllara...

ta uzaklarda duran şu günahsız bebekliğim...

hemen arkasında masum çocukluğum....

şu boynu bükük,garip sessizce duran,

mahcup ve kırık olan....

şimdiki zaman....

acıtmışlar sanki/acımadan...

kırmışlar sanki /yaralamadan....

......

bilirim,

akmasaydı kalbime sevgi ;benlik kaplardı yüreğimi..

değmeseydi omuzuma bir dost eli;gurur çekerdi içine beni..

yar acısı ruhuma düşmeseydi,


kimseler bilemezdi dizelerimi...

.....

ben şimdi,

akıp gelen sevgiler için,

masumiyetiniz ve içtenliğiniz için...

teşekkürler düşümde durduğunuz için...


hece hece/satır satır yazdığıma,

sayfa sayfa okuduğuma..

başını başladığım şarkımın sonunu tamamlayanıma,

Canım'dan içeri Canım'a....

yanımda olan yaranıma,

kırık dökük bu dizeleri üzerine alanlara,

hiç karşılık beklemeden,

yalansız/riyasız/koşulsuz bana sevgisini sunanlara,

ağladığımda benimle ağlayanlara,

gülüşünü gülüşüme katanlara,

ömrümü ömrüne saranlara,

özlediğimde ''özledim!'' diyebildiklerime,

özlendiğimi bildiklerime,

TEŞEKKÜRLER,

içimde olduğunuz için......


[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

[seva]

Adı Yalnızlık

Gölgen gibidir yalnızlık
Gecenin ıssızlığı, karanlığı gibi boş ve soğuk.
Sarılırsın ararsın tutamazsın
yoktur çaresi.
Adı Yalnızlık
Yazılmıştır birkere
Yiğit olsan da büker bileği,
Cesur olsan da sızlatır yüreği.
İçindedir sevgi, insanın tek dileği
Ateşten gömlek misali
SEVGİ... SEVGİ... SEVGİ…

[altuntas58]

Bu Bahar

Çocukça bir boyun eğiş sende

Gözlerinden süzülen yaşlar

Masadaki kağıtlarda resimler

Ve yarın yine gel

Unutulmuş köylere gidelim seninle



Kanatma içimi

Bu bahar bir başka özlem girsin sevincime

Çimenler arasında yol alan bir su olsun

Suyu özlediğimi bir sen bilirsin gülüşünde

Ve renk renk olsun ülke

Aşk düşsün dizlerime

Ellerimde kayan bir yıldız

Üzgün değilim artık

Kovdum her birini kendi köşesine









Burhan Gündoğan

[sivaburs]

GÜNEŞİNİ KAYBETME

İlk kıpırdadığında için,
Ona karşı, ilk bir şeyler hissettiğinde;
Gökyüzünde Ay’la paylaşırsın sevdanı.
Uzun gecelerde sırtüstü yatıp,
Kimseye diyemediklerini anlatırsın Ay’a.

Belki, tüm karanlıklarına yetmiyordur aydınlığı.
Ancak, yine de kurabilirsen yakınlığı,
Gözlerin kapanıncaya,
Ay kayboluncaya kadar
Anlatırsın ve o sadece dinler.
Başlangıçta sevdalar; Ay değerindeler.

Eğer o da severse, durum değişir.
Ondan aldığın karşılıkla,
Ay değerinde başlayan sevdan, Güneş’e erişir.
Unutmamalısın;
Ay, Güneş olmadığında yücedir,
Güneş varken Ay cücedir.
Karşılıklı sevdalar Güneş’e eş olur,
Severlerse gönüller, ne Aylar Güneş olur.

İyi bil kıymetini.
Giderse bir gün sevdiğin,
Çekerse ışığını üzerinden Güneş’in;

Umudun, hayallerin var olmadan zay olur,
Güneş’in parçalanır, milyonlarca Ay olur


Halit GÜLTEKİN

[altuntas58]

İRONİK HÜZÜN




Gülümsemelerine inanmadım büyümeden dalgın hayatın arasında,

bildiğim zamandı trenlerdeki gözlerin üzerime dilenen,

Kışlı sabahlarda yıkılırken bakire güvercinlerin ahşap konakları,

Gece yarısında ağlarken gördüm gözlerine yapışık dilencinin dansını,

Akıllarda kalan konuşulan sevda üstüne,

yeşil gözlü uzaklarda satır başları kalbi kırık,

Şehrin sirenleri çalıyordu ölümsüzlüğe yerle bir acımasız şizofren,

Yangınlardı muhteşem, gözbebeklerinde anılar düşerken dolunaya,

Alevlendi çıkmaz sokakların sığ gülüşleri.







Sefer Örçen