Bir Erzurum’lunun Mektubu

[Kardelencicegi]

Bir Erzurum’lunun Mektubu

Seni ele sevirem ki... Diyacahsan ki niye? Ne bilim işde ele!
Seni görende bir hoş olir ölir ölir ölirem...
Ahşam olir davar nahır mal gelir komlar ahırlar dolir.
Sayiram sayiram biri esgik. Bi daha sayiram.
Bir de bahiram ki tamam. Ama üzülirem.
Diyacahsan ki niye? Bennam işde ele...
Yassi olir sekide eymek yiyeceğam.
Civil lavaşi dürüm edir tam kıtliram sen ahlıma gelirsen boğazimda dügümlenir yiyemirem. Gene diyirsen ki niye? İşde ele...
Anam örtileri serir... Gendi gendimi yiyirem. Oda gidir külli biçâre galiram. Gözlerim süzülir uyuyacağım uyiyamiram.
Gafam garişir yüregim sıhişir yatamiram.
Gene diyirsen niye? İşde ele...
Guşluğa doğri daliram hayal hülya görirem sanki yanımdasan.
Sevinir sevinir bir hoş oliram. Bir de ayıliram ki yastığa sarılmışam.
Diyacaksan ki niye? Amaaan işde ele...
Sabah olir horozlar ötir gün doğir...
Gahiram tavuhlara culuhlara yem verirem...
Culuhlari dutir dutir öpirem. Onlari bile sene benzedirem.
Saggın deme niye? Ne bilim işde ele...
Gün gibi gelir ay gibi gidirsen. Beni yiye yiye bitirirsen.
Hep ömrümden götiriysen. Seni sevdigimi de coh ey bilirsen.
Diyirsen ki niye? Bilirsen işde ele...
Babam beni gapiya goymir diyirsen. Ey helt yiyirsen. Gomşulara emin bibin ezen gile gidirsen... Medem ele çıh cama tırhıca gel! Yüzün görim bu da bene yeter. Saggın deme niye? İşde ele...