-ÜLKÜCÜ ŞEHİTLER-

[Dilsad Hatun]

ŞEHİT ASENALAR
[b]
Ayşe ÇETİNKAYA-12 Haziran 1980

Adana Karataş yolu üzerinde bulunan Yüntaş iplik fabrikasında işçi olarak çalışıyor ve buradaki MİSK'e bağlı sendikanın kadın işçi temsilciliğini yapıyordu. 31 yaşındaydı olay günü akşam saatlerinde evine gelerek kimliklerini gizlemek suretiyle kapıyı açtıran komunist militanlar tarafından kurşunlanmak suretiyle şehid edildi. Cenazesi Adana asri mezarlığına defnedildi.



Bilge ÖZSOY-.....1980

Kayserinin Talas nahiyesinde ülkücü bir ailenin 2 (iki) yaşındaki kızçocuğuydu olay günü Konya'nın Karapınar ilçesine bağlı Emirgazi kasabasında lisenin tarih dersi öğretmenliğini yapan ÜLKÜ-BİR mensubu babası ve ev hanımı olan annesi ile birlikte gittikleri Konya'da bindikleri dolmuştan bir grup komunist militan tarafından indirilerek ailece dövüldükleri sırada başına isabet eden tekmeler neticesi olay yerinde şehid oldu. Cenazesi memleketinde toprağa verildi.



Fahriye ALTINOK-25 Haziran 1980

İstanbul Gaziosmanpaşa MHP ilçe kadın kolları başkanıydı. 50 yaşında olup evli ve iki çocuk annesiydi. Kocasıda Gaziosmanpaşa MHP ilçe başkanlığını yürütüyordu. Olay günü öğle saatlerinde Ramide bulunan evlerine baskın düzenleyen komunist militanlar tarafından kocası ve kızıyla birlikte kurşunlanarak şehid edildi. Cenazesi aşiyan mezarlığına defnedildi.



Figen ÇÖKTÜ-27 Ağustos 1980

Adananın Karataş ilçesine bağlı yemişli köyündendi. 20 yaşında olup ailesiyle birlikte Adananın Şehid Duran mahallesinde oturuyordu. Komunistlerin baskıları sebebiyle devam ettiği Ticaret lisesini yarıda bırakmış Çukobirlik genel müdürlüğünde memur olarak çalışıyordu. Olay günü geç saatlerde evlerine giren iki komunist militan tarafından kurşunlanarak. Şehid edildi. Cenazesi köyünde toprağa verildi.



Hanife FENDOĞLU-17 Nisan 1978

Malatya belediye başkanı Hamit Fendoğlu'nun geliniydi 22 yaşında olup iki çocuk annesiydi olay günü kayınbabasına gelen bir paketin patlaması neticesi kayınbabası ve 2 çocuğu ile birlikte parçalanarak şehid oldu. Şehadeti sırasında 8 aylık hamileydi ve kocasıda Gaziantep de vatani görevini yapmaktaydı. Cenazesi Malatya'nın bulgurlu köyünde toprağa verildi.



Mürüvvet KEKİLLİ-12 Eylül 1980

Adanalı olup 44 yaşındaydı. Evli ve 5 çocuk annesiydi halk türküleri ses sanatçısıydı ülkücü hareketin şölen ve gecelerinde kitleleri coşturan türküler söylüyor ayrıca plak kaset ve sahne çalışmalarına devam ediyordu. Adana MHP il kadınlar kolu başkanıydı 16 Ağustos günü sabahleyin Sucuzade mahallesindeki evine baskın düzenleyen komunist militanlar tarafından vurularak ağır yaralandı. Uzun müddet tedavi görmesine rağmen kurtarılamayarak Adana askeri hastanesinde şehid düştü. Cenazesi Adana Karşıyaka asri mezarlığına defnedildi.


Ülküdaşlarımıza Allah' tan rahmet diliyoruz, ruhları şad olsun...

[Salim58]

[Üye Olmayanlar Linkleri Göremez. Üye Olmak İçin Tıklayın...]


Gözlerimden kanlı yaşlar akıyor
Karlı dağlar hırçın hırçın bakıyor
Yiğitlerim ölmüş yürek yakıyor
Bırakmayın beni can yoldaşlarım

Çırpındıkça derinlere batarım
Üç gün oldu kar altında yatarım
Uçtu kuşum kafesimi atarım
Bırakmayın beni can yoldaşlarım

Şahit oldum akan nice kana ben
Dayanamam Muhsin başkan sana ben
Gidiyorum dönmez yoldan yana ben
Bırakmayın beni can yoldaşlarım

[Dilsad Hatun]

Ülkücü Şehitlerden Alparslan Gümüş'ün Nisanlısıyla Mektuplaşmaları





ÜMRANİYE KATLİAMI: 16 mart 1978



Ümraniye katliamıyla ilgili Ortadoğu Gazetesi'nin küpürü (1978)

Beş Ülkücü işçi önce işkencelerden geçirildi, daha sonra kurşuna dizilerek Şehit edildi...

16 mart 1978 günü, Ülkücü hareket için kara bir günün habercisi olmuştu... İstanbul Ümraniye'de beş ülkücü işçi, beş vatansever Türk milliyetçisi T.K.P.M.L. TİKKO adlı komünist çete tarafından korkunç işkenceler geçirildikten sonra, kurşuna dizilerek şehit edilmişti...



Beş ülkücünün şehit edilmesi, bütün Türkiye'deki milliyetçi ve ülkücü kuruluşları ayağa kaldırmıştı. Artık birer birer değil beşer beşer şehitler vermeye başlayacağımız günler gelmekteydi....

35 Ülkücü kuruluş kızıl katliamı kınamak amacıyla İstanbul'da bir araya gelerek, cenaze töreni öncesi ortak bir basın toplantısı düzenlemişti..

ÜMRANİYE KATLİAMI: 16 mart 1978



Ümraniye katliamıyla ilgili Ortadoğu Gazetesi'nin küpürü (1978)

Beş Ülkücü işçi önce işkencelerden geçirildi, daha sonra kurşuna dizilerek Şehit edildi...

16 mart 1978 günü, Ülkücü hareket için kara bir günün habercisi olmuştu... İstanbul Ümraniye'de beş ülkücü işçi, beş vatansever Türk milliyetçisi T.K.P.M.L. TİKKO adlı komünist çete tarafından korkunç işkenceler geçirildikten sonra, kurşuna dizilerek şehit edilmişti...



Beş ülkücünün şehit edilmesi, bütün Türkiye'deki milliyetçi ve ülkücü kuruluşları ayağa kaldırmıştı. Artık birer birer değil beşer beşer şehitler vermeye başlayacağımız günler gelmekteydi....

35 Ülkücü kuruluş kızıl katliamı kınamak amacıyla İstanbul'da bir araya gelerek, cenaze töreni öncesi ortak bir basın toplantısı düzenlemişti..

[Abdurrahman 58]

KANIMIZ AKSADA ZAFER İSLAMINDIR !

[sivaslıgenç]

Allah hepsinden razı olsun ve mekanları cennet olsun.Onlar hep kalbimizde yaşayacaklar.Unutmayacagız ve unutturmayacağız.

[Salim58]

tüm şehitlerimizi saygıyla anıyoruz rabbim mekanlarını cennet etsin inşallah

[Abdurrahman 58]

ALLAHIN İZNİYLE BİR GÜN GELECEK TURAN ÜLKÜSÜNÜ GERÇEKLEŞTİRECEĞİZ!
YILMAYACAĞIZ YIKILMAYACAĞIZ

[ayten58]

bütün şehitlerimize allahtan rahmet diliyorum
mekanınız cennet ruhunuz şaad olsun yiğitlerimiz
ne mutlu sizeki bizlere şehadet edeceksiniz .

[Dilsad Hatun]

Evimizin duvarına ilk üç hilali çizdiğimde
Henüz on dördünde bir çocuktum,
Hilalleri duvarlardan alıp, yüreğime yazdığımda,
Artık, ÜLKÜCÜ olmuştum.
Gözlerimde dokuz çeşit ışık vardı,
Aklımda; hep sen BAŞBUĞUM...

Sen ve fikirlerin hep yolumda meşaleydi,
Hep Türk-İslam ülküsüne çıktı benim yolum,
Benim başımda hiç kavak yelleri esmedi
Ellerim davadan başkasını tutmadı,
Sarmadı davamdan başka bir şeyi kolum.
Can adadım, ben bu yola baş koydum,
Yüreğimde üç hilalli bayrağım
Aklımda; hep sen BAŞBUĞUM...

Zindanlarda yanında olmak istedim
Ve tabutlukların karanlığını paylaşmak....
İstedim ki; tırnakların sökülürken yerinden,
Acını tırnaklarımda duymak.....
Duymak istedim derinden.....

Ve işte sana yemin ediyorum,
Antlar içiyorum,
Senin kadar, bu davanın çilesini çekmeden
Ölmeye bile hakkım yok! Diyorum.
Sevdalanmak haram bana,
Sahte sevdalara..
Davam kadar; hiç kimseyi, hiçbir şeyi
Sevmiyorum, sevemiyorum....
Hangi yola düştüm, hangi yola koyulduysam
ÜLKÜ adlı bir güzele çıktı benim yolum,
Yol azığımda; KIZILELMA vardı
Aklımda; hep sen BAŞBUĞUM....


Tüm saf duygularımı,
Yattığın o zindanlarda boğdum,
Ne kavgadan kaçtım,
Ne ölümden korktum.
Davam için çektiğim
Her cefa tatlı geldi,
Ne bıktım ne de yoruldum,
Düştüm kimi zaman;
Seni düşünüp doğruldum.
Sürmedim sefasını, davamın.
Çilesiyle yoğruldum,
Yoğruldum, kıvam buldum
Gün oldu sırtımdan vuruldum,
Gün oldu bakışlarımla
Katil oldum....
Ve...
Büyüdüm başbuğum!
Büyüdüm ASENA oldum.
Kalbimde senin sevgin,
Aklımda; hep sen
Yine sen BAŞBUĞUM..


DÜN EMRİNDE,
BUGÜN YOLUNDA,
YARINDA
YANINDA OLACAGIZ BAŞBUĞUM..