HAYATIN BAHARINDA YOK OLANLAR.

[AĞAOĞULLARI]

Bu dünyaya niçin geldik ? var olmamızın sebebi ne idi. Sadece annemizin babamızın bizi sevmesi için mi var ettiler. Yoksa içinde bulunduğumuz dünya ve toplumlarına çok az da olsa bir şeyler verebilmemiz için mi var oluyoruz. Doğarken ailemiz de mutluluk ruzğarları eserken neden Allahın emri olan ölü lürken feryadı figan ediyoruz. Doğmakta ölmekte Allahın emri bunun ikisi de mutlu kılınmalı.çünkü çocuk yaşta kimsesiz ölüp sahipsizler mezarlığına defnedilenleri de düşünmeliyiz.
Yeni doğmuş bebekleri kapı önlerine ,çöplüklere cami avlularına atan viçdansiz ana babaları biliyoruz okuyoruz. O Nasıl vicandır ki ağzı dili olayan bebekleri Allahtan korkmadan terk ediyorlar. Onlarda bu dünyadan murat alacak gün görecek doğmak hakkı olmasa bile ,doğduktan sonsa yaşamak dünya nimetlerinden faydalanmak onun da hakkı.Hayatın inişli yokuşlu yollarında yürümek acı tatlı olayları tatmak alın yazısı çizgisinde kadere boyun eğmek istemez mi .
Türkiye de anne baba şefkatinden mahrum olan bir çok çocuklarımız var.Bunlar hayatın zehrine kapılıyor sahipsiz,yokluk ve sefaletin içinde hayatı zehir oluyor. Yokluğu ve başkalarına avuç açmayı gururlarına yediremeyen çocuklarımız çaresizlik içinde intihar ediyor. Buna sebep olan her türlü insanlıktan ve merhametten dışlanmış anne babalardır. Hürriyet gazetesinin yılmaz özdil köşesınden 19/1o/2010 tarihli yazısından esinlenerek bu yazıyı yazdım.
Annesi fuhuştan on gün önce ceza evne düşen,babası da ceza evınde olan kıralık bir evde tek başına yaşam mücadelesi veren 14 ya şında hayatın baharında evinde intihar ediyor .Derslerinde başarılı olan genç bir kızımız gururundan hayat hikayesınden bir sır vermeden canına kıyıyor.Hayatın yükünü artık taşıyamaz olmuş kader ağlarını germiş. Belki çıkacak bir yolu dostlarında bile bulamadı ne gariptir ki cenazenin sahibi bulunamamış kimse sahip çıkmamış. Cami cemaatı namazını kılarak tanımadıkları 14 yaşında intıhar eden genç bir kıza haklarını helal ederek defnetmişler.İşte islamiyetin yüceliği, büyüklüğü asil ve adaleti burada tecelli ediyor.
Bu fani dünyadan onunda beklentileri vardı ,gelin olmak,yuva kurmak ,çocuk sahibi olmak,başarılı çalışmalarıyle bir yerlere gelmek onun da arzularıydı.Belki o da annesi gibi kadersizliğin hesabını yaptı dayanacak gücünün kalmadığı kanaatine vardı.Kimsesizler mezarlığına defnedilen kıza kmisesiz ölüler sahip çıktı etrafına toplanarak hoş geldin dediler. Bir şairimizin mısralarında olduğu gibi "bu dünya da eremezsem murada/ huzuri mahşerde divana kalsın."der.Buna alın yazısı mı denir kader mi denir belki yaşasaydı o da yokluğun çemberinde dönüp duracaktı .Şimdi komşu ölüler başına kurdela takmış uyutmaya çalışıyorladır.
Hiç bir anne kötü yola düşmek istermi yokluğun gözü kör olsun neler yaptırmıyor ki onu kaatlarının altında yetiştiriyordu okutuyordu başaramadı kader utansın bunlar toplumun acı gerçekleri. şu an onun duygularını yaşayarak yazdım ne olursa olsun ,kim olursa olsun beni insanlık ilgilendirir.Allah günahlarını affetsin huzur ve mutluluğa kavuştu.Sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim sevgilerimle.
Ağaoğulları
19/10/2o10.