Eğitim mi Cibiliyet mi?

[seva]

adişah vezire sormuş: “Eğitim mi önemli cibiliyet mi? (soy-sop) mu..”Vezir hiç düşünmeden : “Cibiliyet Padişahım”,
Padişah memleketin her yerinden tellatlar çağırttırmış. Duyduk duymadık demeyin en iyi hayvan eğiticisine 100 kese altın. En iyi havyan eğiticisi padişahın huzuruna çıkarılmış.
Padişah hayvan terbiyecisine sormuş “Bir kediye tepsiyle servis yapmayı ne kadar zamanda öğretirsin” Adam “Altı ayda öğretirim padişahım” demiş. Altı ayı dolmuş eğitici huzura alınmış. Padişah “Öğrettin mi?” Eğitici “Öğrettim padişahım.”
Saray erkanı toplanmış kedi elinde tepsi servis yapmaya başlamış, tam vezirin önüne gelmiş. Padişah tekrar sormuş. “Vezir Eğitim mi önemli cibiliyet mi?” Vezir padişahın sorusuna cevap vermeden önce cebinden çıkardığı bir fareyi yere bırakmış. Kedi tepsiyi fırlattığı gibi farenin peşine düşmüş. Tabi altı aylık eğitimde boşuna gitmiş oldu. Vezir yine aynı yanıtı veriyor : “Cibiliyet Padişahım”
Her veli için, çocuğu keşfedilmemiş bir dahidir. Bunun keşfini öğretmenin yapmasını bekler! Bu konuda benim görüşüm farklı. Kişisel bazda eğitim başarısını bir pastada bölüştürüyorum. İşin %50’si bizzat öğrenciye ait. %30’i eğitim kurumuna %10’si öğrencinin ailesine ve %10’u çevre’ye aittir.
Gördüğünüz gibi kumaşın kalitesi önemli, her kumaştan aynı model elbise yapamazsınız yada her undan aynı lezzette ekmek olmaz!
Niçin bunları yazıyorum? Veliler genelde tüm başarıları kendilerine ve çocuklarına, tüm başarısızlıkları ise eğitim kurumuna ve öğretmenlere fatura etme eğilimindedir. Bu haksızlığı gidermek, velilerin gerçeği görmesini sağlamak gerekir. Sizlerin evde 1-2 sini kontrolde zorlandığınız çocukların 30-40’ını bir sınıfa kapatıyoruz ve öğretmene teslim ediyoruz. Öğretmen önce disiplini sağlayabilecek ki dersine başlayabilsin.
Kendi geçim derdini unutarak her sabah görevi başına koşan, ne yazık ki çağın temposunu takip etmekte zorlanan öğretmenlerimiz, alçak gönüllü, fedakar ve kişisel çabaları ile her türlü imkansızlıklara rağmen mucizeler yaratabilmektedirler.
Atatürk, 25 Ağustos 1924’te, Ankara’da, toplanan Muallimler Birliği Kongresi’ne katılan üyelere yaptığı konuşma ile yazımızı bitirelim.

“Muallimler, yeni nesli, Cumhuriyetin fedakâr muallim ve mürebbileri, sizler yetiştireceksiniz. Yeni nesil sizin eseriniz olacaktır. Eserin kıymeti, sizin maharetiniz ve fedakârlığınız derecesiyle mütenasip (orantılı) bulunacaktır. Cumhuriyet; fikren, ilmen, fennen, bedenen kuvvetli ve yüksek seciyeli muhafızlar ister. Yeni nesli bu evsâf ve kabiliyette yetiştirmek sizin elinizdedir. Mümtaz vazifenizin ifasına âli himmetlerle hasr-ı mevcudiyet edeceğinize asla şüphe etmem.”


Alıntı...