SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR

[ceylankimya]

Yavuz Bülent BAKİLER

ANADOLU



Ben Anadoluyum...

Yıllar yılı susuz kaldım, yıllar yılı aç...



Şükrederek, kalktığım sofralarımda

Ya soğan ekmek olur, yahut bulamaç.



Hastalarım ölüm yataklarında

Ne doktor yüzü gördüm, ne ilaç.



Zaman zaman nankör çıktı büyütüp okuttuğum,

Gölge vermedi çok kere diktiğim ağaç...



Devlet denince hep vergi geldi aklıma

Jandarma deyince kırbaç...



En gümrah ırmaklarım boşuna akıp gitti

Üç beş adım ötesinde toprağım vardı kıraç.



Gittim, yiğitçe döğüştüm gazâ meydanlarında

Ne tak-ı zaferler istedim, ne taç...



Savaşta çiğnetmedim hilâli düşmanlara

Barışta düştü üstüme gölge gölge haç...



Yolsuz, okulsuz köylerim, kasabalarım hâlâ

Alın terine muhtaç...



Ben Anadoluyum, acılı, mahzun;

Bende bitmez tümenmez dert kulaç kulaç...